Asset Publisher
Polnische Wälder
fot. Paweł Fabijański
fot. Paweł Fabijański
fot. Paweł Fabijański
Polen gehört in Bezug auf die Waldfläche zur europäischen Spitze. Diese nimmt mit 9,1 Mio. ha 29,2 % der Gesamtfläche ein. Die Mehrheit der Wälder sind Staatseigentum, das durch den Staatsforstbetrieb „Lasy Państwowe" („Staatsforste") (PGL LP) verwaltet wird.
In Polen gibt es immer mehr Wälder. Der Waldanteil ist von 21 % im Jahre 1945 auf 29,2 % heute gestiegen. Zwischen den Jahren 1995 und 2011 ist die Waldfläche um 388 Tausend Hektar gestiegen. Die Grundlage für die Aufforstung bildet das „Nationale Waldmehrungsprogramm", nach dem der Waldanteil im Jahre 2020 30% und im Jahre 2050 33% betragen soll. Die polnischen Wälder sind reich an Pflanzen, Tieren und Pilzen. Insgesamt leben 65% aller Tiere im Wald.
Die Wälder wachsen in unserem Land auf den schwächsten Böden, hauptsächlich im Zusammenhang mit der Entwicklung der Landwirtschaft in den vergangenen Jahrhunderten. Dies beeinflusst die Verteilung der Waldstandorte in Polen. Über 55% der Wälder sind Nadelwälder. Den Rest bilden Laubwälder, meistens Laubmischwälder. Einen kleinen Anteil der Laubwälder nehmen mit etwas mehr als 3% Erlenbruchwälder und Auwälder ein.
In den Jahren 1945-2011 hat sich der Flächenanteil der Laubwälder im Gebiet des PGL LP von 13 auf über 28,2% vergrößert.
In Flachland- und Hochlandgebieten überwiegt die Kiefer. Sie wächst auf 64,3% der Waldfläche vom PGL LP und auf 57,7% der privaten und kommunalen Wälder. Im Gebirge dominiert die Fichte (im Westen) bzw. die Fichte und die Buche (im Osten). Die Dominanz der Kiefer ergibt sich aus der Art der Forstwirtschaft in der Vergangenheit. Die einstigen Monokulturen hingen mit dem hohen industriellen Bedarf an Holz. Es hat sich jedoch herausgestellt, dass solche Wälder gegen klimatische Faktoren weniger resistent sind und auch von Schädlingen leichter angegriffen werden können.
Der Anteil anderer Baumarten, hauptsächlich der Laubbaumarten, in den polnischen Wäldern steigt kontinuierlich. Die Forstleute gehen weg von Monokulturen und passen den Baumbestand an die natürlichen Standortbedingungen an. Dank diesen Maßnahmen konnte der Flächenanteil der Laubwälder im Gebiet des PGL LP von 13 % auf über 28,2 % ansteigen. Immer häufiger gibt es Eichen, Eschen, Spitzahorne, Bergahorne, Ulmen sowie Birken, Buchen, Erlen, Pappeln, Hainbuchen, Espen, Linden und Weiden.
In unseren Wäldern kommen meistens Baumbestände in Altersklassen zwischen 40 und 80 Jahren. Das durchschnittliche Alter beträgt 60 Jahre. Es gibt immer mehr große Bäume, die über 80 Jahre alt sind. Seit dem Ende des 2. Weltkrieges ist der Flächenanteil solcher Altbäume von 0.9 Mio. ha auf fast 1,85 Mio. ha gestiegen.
Asset Publisher
Nadleśnictwo Gubin wspiera owady zapylające
Nadleśnictwo Gubin wspiera owady zapylające
Nadleśnictwo Gubin wspiera owady zapylające
Owady zapylające są niezbędne dla zdrowia ekosystemów leśnych, dlatego Nadleśnictwo Gubin konsekwentnie podejmuje działania, które poprawiają warunki ich życia. Dzięki przemyślanym inicjatywom nasze lasy stają się miejscem przyjaznym pszczołom, trzmielom, motylom i wielu innym pożytecznym gatunkom owadów błonkoskrzydłych.
Stare odmiany drzew owocowych wracają do lasu
W strefach ekotonowych sadzimy historyczne odmiany drzew owocowych, które dawniej powszechnie występowały na terenach wiejskich. Wśród nich znajdują się jabłonie, grusze, śliwy, wiśnie i czereśnie. Drzewa te kwitną obficie i długo, dostarczając zapylaczom cennego pyłku i nektaru już od wczesnej wiosny.
Przyjazne koszenie i naturalne siedliska
Aby zwiększyć dostępność miejsc do gniazdowania i zimowania, zmieniliśmy terminy koszenia trawników oraz ograniczyliśmy grabienie liści. Pozostawienie części naturalnej roślinności pozwala owadom znaleźć schronienie i bezpiecznie przejść przez cały cykl życiowy.
Arboretum pełne roślin miododajnych
W arboretum Nadleśnictwa Gubin rośnie wiele gatunków roślin atrakcyjnych pokarmowo dla zapylaczy. Kwitnące drzewa, krzewy i rośliny zielne zapewniają owadom stały dostęp do pożywienia od wiosny aż do jesieni. To miejsce, w którym można obserwować różnorodność gatunków i ich naturalne zachowania.
Plany na przyszłość
W najbliższych latach planujemy rozbudowę arboretum o kolejne gatunki roślin przyjaznych zapylaczom. Powstaną również specjalne hotele dla owadów, które staną się bezpiecznymi miejscami do gniazdowania dla dzikich pszczół i innych pożytecznych owadów.
*Ekoton to strefa przejściowa między sąsiadującymi ekosystemami (np. lasem a łąką), cechująca się wysoką bioróżnorodnością.
