Wydawca treści
Odbiór prac urządzeniowych w Nadleśnictwie Gubin
Wczorajsze spotkanie (26 maja 2026 r.) to kluczowy moment dla przyszłości lasów w regionie Gubina. Odbiór prac urządzeniowych z obecnością Zespołu Lokalnej Współpracy to bardzo praktyczny etap tworzenia nowego Planu Urządzenia Lasu (PUL) dla Nadleśnictwa Gubin na kolejną dekadę.
PUL to swoisty „konstytucyjny” dokument dla każdego nadleśnictwa, określający, które fragmenty lasu zostaną objęte szczególną ochroną, a także, gdzie, ile i w jaki sposób można pozyskiwać drewno oraz które obszary wymagają odnowienia.
Podczas spotkania przy stole usiedli nie przypadkowi ludzie, ale kluczowi specjaliści, z których każdy pełnił ściśle określoną funkcję:
• BULiGL Oddział w Poznaniu (Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej): To wykonawcy, czyli eksperci, którzy ostatnie miesiące spędzili bezpośrednio w naszych gubińskich lasach, prowadząc tam intensywne prace terenowe. Przechodząc piechotą każdy fragment lasu, przemierzyli mnóstwo kilometrów. Przeliczyli drzewa, zbadali gleby, ocenili stan zdrowotny lasu i na tej podstawie przygotowali projekt nowych planów gospodarczych. Wczoraj prezentowali efekty swojej wytężonej pracy.
• ZLW – Zespół Lokalnej Współpracy: Na tym etapie to relatywnie nowa i niezwykle ważna praktyka w Lasach Państwowych. Jego celem jest włączenie w proces decyzyjny strony społecznej, jeszcze zanim dokumenty zostaną ostatecznie „wyryte w kamieniu”.
• RDLP w Zielonej Górze (Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych): Organ nadzorujący. To dyrekcja ostatecznie zatwierdza i koordynuje cały proces na poziomie regionalnym, dbając o to, by plany były zgodne z nadrzędną polityką leśną i przepisami prawa ochrony środowiska.
• Nadleśnictwo Gubin: Gospodarze terenu. To leśnicy z Gubina będą przez najbliższe 10 lat realizować te założenia w praktyce. Ich rola polegała na weryfikacji, czy propozycje BULiGL odpowiadają realiom panującym w gubińskich lasach.
Podczas tego spotkania omawiano między innymi:
1. Lasy o zwiększonej funkcji społecznej: Wyznaczenie stref wokół Gubina i mniejszych miejscowości, gdzie priorytetem jest rekreacja, turystyka i estetyka krajobrazu, a nie produkcja drewna.
2. Ochronę przyrody: Konsultowanie planów gospodarczych w rejonach cennych przyrodniczo, m.in. na obszarach Natura 2000.
3. Gospodarkę wodną: W obliczu zmian klimatycznych kluczowym elementem PUL jest retencja wody w lasach.
Odbiór prac urządzeniowych w Nadleśnictwie Gubin
📅 5 listopada na terenie Nadleśnictwa Gubin odbyło się spotkanie poświęcone odbiorowi prac urządzeniowych. W jego trakcie wspólnie odwiedziliśmy wybrane powierzchnie leśne, które wymagały szczegółowej weryfikacji bezpośrednio w terenie.
Podczas wizji lokalnych prowadzono merytoryczne dyskusje, na podstawie których podejmowane były decyzje dotyczące dalszych działań i planowanych zabiegów. W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele Biura Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej w Poznaniu, Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Zielonej Górze oraz przedstawiciele Nadleśnictwa.
Część omawianych lokalizacji zostanie objęta konsultacjami w ramach Zespołu Lokalnej Współpracy, co pozwoli na uwzględnienie głosu lokalnej społeczności oraz osób korzystających z lasu.
Urządzanie lasu
Urządzanie lasu
Gospodarka leśna w Lasach Państwowych prowadzona jest na podstawie Planów Urządzenia Lasu, sporządzanych dla nadleśnictw na okres 10 lat. Wykonywane są one przez specjalistyczne jednostki, np. Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej (BULiGL). Plan Urządzenia Lasu po opracowaniu i konsultacjach, zatwierdzany jest decyzją Ministra Środowiska.
- opis gruntów przeznaczonych do odnowienia lub zalesienia
- analizę gospodarki leśnej w poprzednim okresie
- program ochrony przyrody
- określenie zadań związanych z pozyskaniem drewna, zalesieniami i odnowieniami, pielęgnacją i ochroną lasu, gospodarką łowiecką, jak również tworzeniem infrastruktury leśnej (budynki, drogi).
Najnowsze aktualności
Polecane artykuły
U nas mają swój bezpieczny dom
U nas mają swój bezpieczny dom
Ich wielkie pióra znajdujemy czasem w lesie. Ich masywne sylwetki dostrzegamy już nie tylko na tle chmur, ale nawet – ze smakiem doznanej przygody – bezpośrednio nad wirami Odry, nad spokojną tonią śródleśnego jeziora, a nawet nisko nad leśną drogą. To bieliki, mylnie nazywane orłami. Czasem też słyszymy określenie „birkut” z prawdziwie tatarskim, słownym rodowodem. Królewskie ptaki, które są u siebie.
Nigdy nie wiadomo, kiedy przylecą – to dlatego nad Odrę warto wybrać się nawet wcześnie rano
(fot. Andrzej Nowacki, Nadleśnictwo Gubin)
W nadleśnictwie Gubin można je dziś usłyszeć w miarę często, nikt jednak nie nauczył się ich głosów z książki. Żadne „gri-gri-gri”, „krik-krik-krik” czy skomplikowane kji-kji-kji-kli-kliek-jak” nie są w stanie oddać – czasem nieco twardej – muzyki ich języka. Kluczem jest wyłącznie żywy i bezpośredni kontakt z przyrodą, najlepiej w towarzystwie osoby, która już nieco zgłębiła jej tajemnice. Tylko wtedy otwarcie Wielkiej Księgi Natury może przynieść oczekiwane rezultaty.
Typowe siedlisko bielików – las z jeziorami, obfitującymi w ryby i wodne ptactwo
(fot. Andrzej Nowacki, Nadleśnictwo Gubin)
W głębi gubińskich lasów, na dwóch rozłożystych sosnach, mocno oddalonych od siebie, bieliki znalazły swój dom, a może właściwiej – założyły swe gniazda. Wiedzę o dokładnym ich położeniu trzymamy w głębokiej tajemnicy, chroniąc te dumne ptaki przed nierozważną ciekawością człowieka. Nie jest to jednak kaprys osób wtajemniczonych – to wręcz obowiązek prawny: właśnie w bieżącym roku Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim, na pisemny wniosek gubińskich leśników, zatwierdził kolejne strefy ochrony ostoi, miejsc rozrodu i regularnego przebywania bielika, w rejonie dwóch nowych gniazd. Łączna powierzchnia nowych stref obejmuje niemal 1 km² (98,12 ha). Możliwość wejścia w obszar strefy, oznaczonej w terenie tablicami o treści „Ostoja zwierzyny”, jest niezmiernie ograniczona, a w powszechnym odbiorze – wręcz niemożliwa. Wszelkie zakazy są jednak w pełni uzasadnione – zarówno przyrodniczo, jak i prawnie. Spokój królewskich ptaków jest tutaj nadrzędny, zaś dbałość leśników gwarantuje im pełne poczucie bezpieczeństwa.
