Wydawca treści
Biegi na orientację
Lubisz biegać, ale znudziło ci się bicie rekordów prędkości? Spróbuj czegoś nowego. W biegach na orientacje równie ważna co sprawne nogi i płuca jest głowa.
O co chodzi w biegu na orientację? O jak najszybsze przebycie określonej trasy wyznaczonej punktami kontrolnymi. Którędy zawodnik pokona dystans pomiędzy kolejnymi punktami, zależy tylko od niego: jego sprawności poruszania się w terenie, zmysłu orientacji i strategii. Do pomocy ma - coraz bardziej zapomniane w dzisiejszych czasach nawigacji satelitarnych - mapę i kompas. Żeby ukończyć zawody, musi zaliczyć wszystkie punkty w odpowiedniej kolejności. Swoją obecność w tych miejscach potwierdza na karcie startowej lub, coraz częściej, na specjalnym chipie.
Historia z armią w tle
Biegi na orientację wywodzą się ze Skandynawii. Pierwsze zawody zorganizowano jeszcze w XIX w. w Norwegii. Początkowo dyscyplina cieszyła się niewielkim zainteresowaniem i startowali w niej głównie wojskowi. Dla cywilów, w czasach gdy sport nie był tak popularny, jak dziś, pokonanie dwudziestokilometrowych tras było zbyt wielkim wyzwaniem. Dopiero kiedy skrócono dystans orienteering stał się popularniejszy wśród amatorów. W latach trzydziestych XX w. rozegrano pierwsze zawody międzynarodowe, a po drugiej wojnie światowej biegi na orientację zaczęto uprawiać poza Skandynawią, w 1961 r. powstała Międzynarodowa Federacja Sportów na Orientację, a pięć lat później odbyły się pierwsze mistrzostwa świata.
Dziś ten sport wciąż najpopularniejszy jest w Europie. Nieco mniejszym zainteresowaniem cieszy się w Ameryce Północnej, Wschodniej Azji i Australii.
Chociaż jest dyscypliną olimpijską, nigdy nie znalazł się w programie igrzysk. I pewnie długo nie znajdzie. Biegów na orientację w zasadzie nie sposób pokazać w telewizji ze względu na zbyt rozległy teren rozgrywania zawodów. Z tego samego powodu oraz tego, że biegi zazwyczaj organizowane są w lesie, trudno oczekiwać tłumu kibiców. Pomimo tej niemedialności, popularność orienteeringu rośnie, a na największych zawodach startuje nawet 25 tys. biegaczy. To liczba porównywalna z frekwencją na największych maratonach na świecie.
O co w tym chodzi?
W biegu na orientację bardzo ważna jest mapa, ale nieco inna od tych używanych podczas leśnych wędrówek. Podstawowa różnica polega na tym, że lasy oznaczone są na niej różnymi odcieniami zieleni. Im ciemniejszy kolor, tym gęstszy las, a więc poruszanie się w nim trudniejsze. Takie oznaczenia pomagają zdecydować czy lepszym rozwiązaniem będzie bieg najkrótszą trasą przez gęstwinę, czy lepiej trochę nadłożyć drogi i pokonać trasę przez rzadsze zarośla.
Reszta oznaczeń przypomina te powszechnie używane. Niebieskie elementy to obiekty wodne: rzeki, strumienie, jeziora, bagna czy studnie. Brązowe poziomnice obrazują ukształtowanie terenu: góry, pagórki, muldy, jary itp. Czarne znaczki pokazują charakterystyczne obiekty, np. głazy, myśliwskie ambony czy np. jaskinie.
Skala map używanych w orienteeringu jest dużo mniejsza niż turystycznych, zwykle 1:15000 lub 1:10000 (1 cm na mapie odpowiada 150 lub 100 metrom w terenie), a w wypadku biegów sprinterskich - nawet mniej niż 1:5000. Oczywiście nie obejdzie się tez bez kompasu. To dzięki niemu można ustawić mapę względem północy, a także przemieszczać się pomiędzy punktami kontrolnymi na azymut.
Punkty kontrolne podczas biegu na orientację oznaczone są tzw. lampionami. To biało-pomarańczowy lub biało-czerwony znacznik w kształcie sześcianu. Każdy z punktów ma swój kod.
wyposażony jest też w perforator, za pomocą którego uczestnik oznacza kartę startową lub, coraz częściej, elektryczny czujnik, który rejestruje chip zawodnika.
Naturalnie w lesie
Najpopularniejszym biegiem na orientację jest bieg klasyczny (nazywany też długim). W równym stopniu sprawdza on techniki orientacji, co sprawność i wytrzymałość zawodnika. Pokonanie trasy zajmuje zwycięzcom około 75-90 minut. Biegi średniodystansowe nastawione są przede wszystkim na dobrą nawigację. Najlepsi kończą je mniej więcej w pół godziny. W biegu sztafetowym wygrywa ta - najczęściej trzyosobowa - drużyna, której zawodnicy po kolei zaliczą jak najszybciej i bezbłędnie swoje trasy. Organizuje się także biegi sprinterskie, nocne, długodystansowe czy punktowe, w których trzeba w określonym czasie zaliczyć jak najwięcej punktów kontrolnych.
Naturalnym terenem do uprawiania biegów na orientację są lasy. Dlatego też Lasy Państwowe postanowiły przyjść z pomocą miłośnikom tej dyscypliny. W 2011 r. Ogólnopolski Komitet Organizacyjny Biegu na Orientację Leśników przedstawił koncepcję Zielonego Punktu Kontrolnego. Chodzi o zainstalowanie w lasach lub parkach stałych punktów kontrolnych, które umożliwiłyby bieg w dowolnym czasie. Takie standaryzowane punkty mają logo właściciela, zarządcy terenu lub sponsora, plakietki z symbolem orienteeringu, kasownik (perforator) kart kontrolnych oraz kod kreskowy umożliwiający elektroniczne potwierdzenie obecności zawodnika. Do tego zarządcy terenu przygotowują znormalizowane mapy do orienteeringu, które uczestnicy biegu będą np. mogli ściągnąć z internetu.
Do tej pory powstało ponad czterdzieści projektów Zielonych Punktów Kontrolnych w Lasach Państwowych. Są takie na terenie nadleśnictw: Krynki, Bytów, Przedborów, Olsztynek, Wieruszów, Maskulińskie, Spychowo, Brynek, Gdańsk, Mielec, Strzebielino, Hajnówka, Lipka, Woziwoda, Miękinia, Elbląg, Dojlidy, Solec Kujawski, Supraśl, Krasnystaw i Augustów. Ich wykaz można znaleźć na stronie www.zielonypunktkontrolny.pl.
Najnowsze aktualności
Polecane artykuły
Regulamin korzystania z udostępnionych dróg leśnych w Nadleśnictwie Gubin
Regulamin korzystania z udostępnionych dróg leśnych w Nadleśnictwie Gubin
Regulamin korzystania z leśnych dróg udostępnionych do ruchu publicznego dla pojazdów silnikowych, zaprzęgowych i motorowerów na terenie Nadleśnictwa Gubin
§ 1
Regulamin określa zasady korzystania z leśnych dróg udostępnionych do ruchu publicznego dla pojazdów silnikowych, zaprzęgowych i motorowerów na terenie Nadleśnictwa na podstawie Zarządzenia nr 26 Nadleśniczego Nadleśnictwa Gubin z dnia 29.06.2021r.
Podstawa prawna:
1. Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach, tekst jednolity Dz. U. z 2020r. poz.1463 z późn. zm., zwana dalej ustawą o lasach;
2. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm.
3. Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 450 z późn. zm., zwana dalej Prawo o ruchu drogowym;
4. Ustawa z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych, tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 470 z późn. zm.
5. Rozporządzenie Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (t.j. Dz.U. z 2019r. poz.2310) zwane dalej rozporządzeniem Ministrów w sprawie znaków.
6.Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2311, zwane dalej rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych dla znaków).
6. Zarządzenie nr 36 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 28 maja 2021r. w sprawie wytycznych dotyczących korzystania z dróg leśnych, a także ich oznakowania i udostępniania dla ruchu pojazdami silnikowymi, zaprzęgowymi i motorowerami (zn. ZI.771.44.2021).
§ 2
Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo Gubin jest zarządcą dróg leśnych, usytuowanych na gruntach Skarbu Państwa, zarządzanych przez Nadleśnictwo, położonych w jego zasięgu administracyjnym.
§ 3
Użyte w regulaminie określenia oznaczają:
- Zarządca drogi – Nadleśniczy Nadleśnictwa Gubin.
- użytkownik – osoba korzystająca z leśnych dróg udostępnionych do ruchu publicznego.
- pojazd – samochód, pojazd zaprzęgowy, motocykl bądź inny środek transportu poruszający się po leśnych drogach udostępnionych.
§ 4
- Korzystanie z leśnych dróg udostępnionych do ruchu publicznego odbywa się na podstawie niniejszego regulaminu, Prawa o ruchu drogowym, poleceń pracowników Zarządcy drogi lub osób upoważnionych na mocy tej ustawy do kierowania ruchem[1].
- Poprzez wjazd na drogi leśne udostępnione do ruchu publicznego użytkownik wyraża zgodę i zobowiązuje się do przestrzegania ustanowionych przez Zarządcę drogi warunków przedstawionych w niniejszym regulaminie.
- Zamieszczenie adresu strony internetowej oraz kodu QR na tablicy informacyjnej TL-2 jest równoznaczne ze złożeniem oświadczenia woli Zarządcy drogi, o którym mowa w art. 60 i 61 Kodeksu cywilnego.
§ 5
Nadleśniczy Nadleśnictwa Gubin ustala następujące zasady korzystania z udostępnionych do ruchu publicznego dróg leśnych:
- Drogi leśne udostępnione do ruchu publicznego zostaną oznakowane2:
- drogowskazem, przez który rozumie się zastosowanie oznakowania zgodnego z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych dla znaków 3 albo tablic kierunkowych, o których mowa w rozdziale 7.5. Księgi identyfikacji wizualnej Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.
- tablicą informacyjną TL-2, zgodną ze wzorem przedstawionym w rozdziale 7.8.Księgi identyfikacji wizualnej PGL LP „Oznakowanie dróg leśnych udostępnionych do ruchu publicznego”.
- znakiem D-52 (początek strefy ruchu) łącznie z B-33 (ograniczenie prędkości).
- znakiem D-53 (koniec strefy ruchu).
- znakiem B-29 (zakaz używania sygnałów dźwiękowych)
- znakiem B-25 (zakaz wyprzedzania)
- znakiem B-36 (zakaz zatrzymywania)
- Na drogach leśnych obowiązuje zakaz:
- zatrzymywania i postoju pojazdów – z wyłączeniem miejsc do tego przeznaczonych i oznakowanych znakiem D-18 (parking),
- zaśmiecania terenu,
- zjazdu z drogi na obszary leśne i drogi leśne nieudostępnione do ruchu publicznego ,
- wyprzedzania,
- używania sygnałów dźwiękowych,
- wykonywania jakichkolwiek czynności związanych z obsługą techniczną pojazdu,
- niszczenia mienia zarządcy drogi.
- Zakaz zatrzymywania się nie dotyczy osób wymienionych w § 29 ust. 3 ustawy o lasach, prowadzących czynności służbowe i gospodarcze (w tym czynności związanych z obsługą techniczną pojazdu np. obsługi maszyn, urządzeń i środków transportowych podmiotów wykonujących zlecone prace), pod warunkiem pozostawienia pojazdu w sposób nieograniczający możliwości poruszania się innym użytkownikom.
- W odniesieniu do dróg krzyżujących się kierujący pojazdem, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność, w miejscach tych obowiązują zasady kolejności przejazdu jak na skrzyżowaniu równorzędnym, o ile zastosowane znaki drogowe nie wskazują inaczej.
- Wszystkich użytkowników dróg udostępnionych obowiązuje zasada ograniczonego zaufania (art. 4 Prawo o ruchu drogowym – „Uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze mają prawo liczyć, że inni uczestnicy tego ruchu przestrzegają przepisów ruchu drogowego, chyba że okoliczności wskazują na możliwość odmiennego ich zachowania”).
§ 6
Podczas korzystania z udostępnionych dróg leśnych należy zachować szczególną ostrożność. Na drodze leśnej udostępnionej do ruchu publicznego mogą wystąpić różne zagrożenia i utrudnienia w szczególności: zawężenia jedni, niebezpieczne zakręty, spadki terenu przekraczające dopuszczalne normy, wyboje i nierówności nawierzchni, okresowe oblodzenia, zwierzyna leśna, ruch pojazdów specjalistycznych, inne utrudnienia i ograniczenia.
§ 7
Drogi leśne udostępnione mogą być krótkotrwale wyłączane z ruchu publicznego. W okresie krótkotrwałego wyłączenia z udostępnienia drogi leśnej na oznakowaniu, o którym mowa w § 5 ust.1 niniejszego regulaminu, zostaną naniesione dwa krzyżujące się pasy barwy pomarańczowej lub nastąpi ich zasłonięcie.
§ 8
- W przypadku pozostawienia pojazdu w miejscu zabronionym, w sposób utrudniający ruch albo w inny sposób zagrażający bezpieczeństwu może on zostać usunięty na zlecenie zarządcy drogi.
- Zarządca drogi uprawniony będzie do wezwania straży gminnej lub policji w celu odholowania pojazdu użytkownika na parking strzeżony.
- Odholowany pojazd może być wydany po uiszczeniu, przez właściciela lub osobę władającą pojazdem, opłaty za odholowanie oraz opłaty za przechowanie pojazdu na parkingu strzeżonym (jeśli takowe zaistnieje), dokonanych na podstawie faktur wystawionych przez podmioty wykonujące stosowne usługi (lub faktury Zarządcy drogi).
- W przypadku pozostawienia pojazdu w miejscu zabronionym lecz w sposób nieutrudniający ruchu innym pojazdom, może on zostać unieruchomiony przez zastosowanie urządzenia do blokowania kół.
§ 9
- Zarządca drogi nie ponosi odpowiedzialności za wyrządzone użytkownikowi szkody przez osoby trzecie.
- Zarządca drogi nie ponosi odpowiedzialności za skutki działania siły wyższej oraz skutki nieprzestrzegania postanowień niniejszego regulaminu.
§ 10
- Użytkownik ponosi odpowiedzialność za wszelkie szkody wyrządzone Zarządcy drogi, bądź innym użytkownikom w związku z niezastosowaniem się do niniejszego regulaminu.
- W przypadku zdarzenia na terenie dróg leśnych lub miejsc postojowych, które skutkowałoby jakąkolwiek odpowiedzialnością użytkownika z tego tytułu, zobowiązany jest on przed opuszczeniem drogi leśnej lub miejsca postojowego do niezwłocznego poinformowania Zarządcy drogi o tym fakcie i złożenia w formie pisemnej stosownego oświadczenia.
§ 11
Bez zgody Zarządcy drogi wjazd pojazdów przewożących materiały niebezpieczne jest zabroniony.
§ 12
W przypadku kolizji i wypadków drogowych powstałych na terenie dróg leśnych obowiązują zasady określone w Prawie o ruchu drogowym.
§ 13
Regulamin wchodzi w życie z dniem 01.07.2021r. na podstawie zarządzenia nr 26 Nadleśniczego Nadleśnictwa Gubin z dnia 29.06.2021r.
[1] Art. 6 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym oraz rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie kierowania ruchem drogowym (Dziennik Ustaw z 2016r., poz. 143)
2 Jeśli nie wskazano inaczej znaki i ich symbole, o których mowa w niniejszym regulaminie są tożsame ze znakami opisanymi w § 2 ust.8 rozporządzenia Ministrów w sprawie znaków
3 Rozdział 6 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie warunków technicznych dla znaków.
